طبیعت و حیات وحش

نگاه به آسمان در تالاب هشیلان کرمانشاه

sefahan — Wed, 16 Jul 2008 10:58:18 GMT

این روزها صحبت از کم آبی و خشکسالی و اینجور چیزا زیاد به گوش میرسه.

هفته پیش کرمانشاه بودم و به توصیه دوستی برای دیدن پرندگان به تالابی به اسم هشیلان رفتم. چیزی بجز برکه ای کوچک از تالاب باقی نمونده بود که این برکه هم توسط تانکرهای آبی که توسط سازمان جهاد کشاورزی به محل آورده میشد هنوز وجود داشت .

خط آب قبلی تالاب در سمت راست تصویر مشخصه

تنها تعدادی پرستوی زیبا و این دارکوب سوری در محل باقی مونده بودن.

در برکه باقی مونده هم تنها تعدادی لاک پشت دیده میشدن .

که البته همشون طاقت بی آبی رو نداشتن .

و اونهائی که هنوز بودن فقط به آسمون چشم دوخته بودن !!!

اطلاعات کامل تر در مورد این تالاب:

اطلاعات کامل در مورد تالاب هشیلان - سایت بیابانها و کویرهای ایران.

جدال مرگ و زندگی در تالاب هشیلان- خبرگزاری جمهوری اسلامی.

جدال مرگ و زندگی در تالاب هشیلان کرمانشاه - خبر فارسی.

نفس تالاب هشیلان به شماره افتاد - جام جم آن لاین.

تالاب هشیلان + تصاویر - نیکا

قاب زندگي

sefahan — Sun, 22 Jun 2008 06:39:18 GMT

کیسه های پلاستیکی و محیط زیست

sefahan — Sun, 04 May 2008 20:30:18 GMT

حتما همگی کانالهای آب پر شده از کیسه های پلاستیکی و در مسیر مسافرت ، زمینهای اطراف جاده ها پر از درختهای پوشیده از پلاستیک که گاهی به درختهای تولید پلاستیک بیشتر شبیه هستند و در کنار باجه های دریافت عوارض جاده ای و فروشگاه های مواد غذائی با صحنه های قابل تامل پوشیده شده از کیسه های پلاستیکی رو برو شده اید و بدون شک همگی از آن بیزاریم. در اکثر این مواقع اعتراض ما به مسوولین شهرداریست که چگونه در پاکیزه نگهداشتن محیط شهری کوتاهی میکنند. افرادی را دیده ایم که پس از مصرف مواد داخل کیسه های پلاستیکی آنرا به داخل جوی آب یا کف خیابان انداخته اند و بد و بیراه آشکار و پنهان ما را به جان خریده اند.

ولی خود ما چقدر در این آلودگی سهیم هستیم؟ ممکن است هیچگاه کیسه های پلاستیکی خود را در خیابان و جوی آب رها نکنیم و با قرار دادن آن در ظروف مخصوص دفع زباله های بازیافتی ، خوشحال باشیم که در نظافت محیط زیست و کاهش آلودگی سهیم بوده ایم. ولی هیچگاه به تعداد و ضرورت استفاده از کیسه های پلاستیکی فکر کرده ایم؟

- آیا میدانید در ماه گذشته حدود ۴ میلیارد کیسه های پلاستیکی در دنیا استفاده شده است؟

- کیسه های پلاستیکی به عنوان زباله دور ریخته میشوند و باعث آلودگی محیط زیست ، رودخانه ها و کانالهای آب و در موارد بسیاری گرفتگی آب راهها و جمع شدن و مسکوت ماندن آب و بنابراین زاد و ولد انواع حشرات میشوند.

- میدانید حدود 1000 سال زمان جهت بازگشت به طبیعت کیسه های پلاستیکی لازم است؟

- آیا میدانید با مصرف نکردن یک کیسه پلاستیکی در هفته در هر خانواده ایرانی میتوان حدود 816 میلیون کیسه پلاستیکی در سال استفاده نکرد !!

- سالانه کیسهای پلاستیکی باعث خفگی ، کشته شدن هزاران پستاندار و پرندگان دریائی و مانع حرکت آنها میشود.

- آیا میدانید پس از از کشته شدن حیوانات دریائی، کیسه های پلاستیکی مجددا به حرکت مضر خود و از بین بردن حیاتی دیگر ادامه میدهند؟

- آیا میدانستید حدود ۳۲% از زباله های دنیا مواد پلاستیکی هستند که کیسه های پلاستیکی ۷% از این حجم زباله را به خود اختصاص داده اند؟

- هیچگاه فکر کرده ایم که کیسه پلاستیکی تولید شده از نفت است که دارای ذخایر محدود در دنیاست و با استفاده از کیسه هائی که قابلیت استفاده مجدد دارند در خریدهایمان ، میتوان در استفاده بهینه و طولانی تر از نفت و کاهش آلودگیهای زیست محیطی دخیل بود؟

چه اقداماتی میتوان جهت کاهش استفاده از کیسه پلاستیکی انجام داد؟

به عنوان خریدار:

۱- همراه داشتن و استفاده از کیسه هائی با قابلیت استفاده مجدد همچون کیسه های پارچه ای در هنگام خرید.

۲- در صورت همراه نداشتن کیسه مناسب، تنها به میزان نیاز جهت حمل کالای خریداری شده کیسه پلاستیکی از فروشنده درخواست شود.

۳- اکثر فروشندگان بصورت خودکار اقلام خریداری شده شما را داخل کیسه پلاستیکی میگذارند. گفتن کلمه " نه" به فروشندگان علی الخصوص در زمان خرید اقلامی که قابلیت حمل بدون کیسه را دارند یا خود در کیسه های قابل حمل بسته بندی شده اند.

۴- نگهداری از کیسه پلاستیکی جهت استفاده مجدد حتی به عنوان کیسه زباله.

۵- تنها زمانی کیسه های زباله خود را از منزل خارج کنید که کاملا پر شده باشند.

۶- فامیل، دوستان و همکاران خود را تشویق به رعایت نکات ذکر شده کنید.

به عنوان فروشنده:

۱- ارائه کیسه هائی با قابلیت مصرف مجدد که میتوان با چاپ علامت اختصاری و نام فروشگاه بر روی آن کار تبلیغات نیز انجام داد.

۲- گرفتن هزینه جداگانه جهت هر کیسه پلاستیکی در فروشگاه ها. به نظر میرسد در بعضی مواقع فشار مالی به افراد، بیش از آموزش در کاهش مصرف بی رویه موثر است.

۳- ارائه تخفیف ویژه ، به هر مقدار و حتی به صورت نمادین ، به مشتریانی که با خود کیسه های قابل استفاده مجدد جهت کالاهای خریداری شده به همراه میاورند و اعلام آن توسط نوشته ای بر روی شیشه فروشگاه.

۴- نوشتن جمله ای بر روی کیسه ها و تشویق مشتریان به استفاده مجدد از آن.

۵- تشویق مشتریان از طریق چاپ جمله ای در همین ارتباط در انتهای فاکتور فروش.

مزایای کیسه هائی که قابلیت مصرف مجدد دارند:

- بسیار راحت تر در دست قابل حمل هستند و باعث آسیب دیدگی انگشتان نمیشوند. (همگی آثار فشار دسته کیسه پلاستیکی برروی انگشتان خود را تجربه کرده ایم ) !!

- تقریبا ۲ برابر کیسه های پلاستیکی ، قابلیت حمل مواد خریداری شده را دارند.

- بدلیل داشتن بندهای بلند، میتوان آنها را به شانه ها آویخت و در نتیجه از آزادی حرکت دو دست استفاده کرد.

- در برابر کیسه های پلاستیکی بسیار مقاومتر هستند و از پاره شدن و ریختن مواد خریداری شده در وسط خیابان جلوگیری میشود.

- در نوع پارچه ای بسیار ارزان قیمت و بدلیل قابلیت شستشو ، مدتهای طولانی قابل استفاده هستند.

اولین قدم در جلوگیری از مصرف کیسه های پلاستیکی

به فروشندگان در مقابل تحویل کیسه پلاستیکی بگوئید:

" نه"

نظر خوانندگان دنياي اقتصاد

sefahan — Wed, 27 Feb 2008 05:26:18 GMT

امروز 2 تا عكس با توضيحاتش رو در روزنامه دنياي اقتصاد ديدم.
در كنار اينكه هر كسي نظرشو ميتونه بده و يا در مورد عكس دوم ميتونم بگم كه واقعا براي بچه ها مشكله و براي سگها مشكلتر و نه شهرداري , بلكه سازمانهاي زيست محيطي و حمايت از حيوانات بايد اين موضع رو پيگيري كنند, جهت گيري روزنامه دنياي اقتصاد و تيترهاي انتخابي برام مهم بود.

فكر ميكنيد عكس از اين مزخرف تر ميشد از يه سگ انداخت؟

شماره تلفنهاي دنياي اقتصاد رو از عكس پاك نكردم كه هر كس علاقمند بود تماس بگيره و نظرش رو در دو مورد بالا براشون بگه .

علوفه پراکنی 27/10/1386

sefahan — Thu, 07 Feb 2008 19:49:18 GMT

گرچه خیلی دیر شده ولی شاید دیدن چند تا عکس از علوفه پراکنی جمعه ۲۷/۱۰/۸۶ خالی از لطف نباشه. مخصوصا برای سوختن دل اونائی که نبودن ...

وقتی بچه ها داشتن علوفه ها رو پخش میکردن قوچها و میشها از بالای صخره ها انتظار میکشیدن و منتظر بودن که ما محل رو ترک کنیم.

در برگشت هم سری به مزار بزرگ مرد حامی حیات آزاد، دکتر هرمز اسدی زدیم و تو دلمون باهاش یه چیزهائی گفتیم .

داستان تکراری قسم حضرت عباس و دم خروس ...!!؟؟

sefahan — Mon, 21 Jan 2008 19:34:18 GMT

قسم حضرت عباس در مهر ۱۳۸۶

پیدا شدن دم خروس در بهمن ۱۳۸۶

علوفه پراكني به همراه مراسم تجليل از محيط بانان

sefahan — Sat, 05 Jan 2008 17:30:18 GMT

روز جمعه ۱۴/۱۰/۱۳۸۶ بچه هاي گروه كوهنوردي نمونه برنامه اي رو ترتيب داده بودن براي مشاركت عمومي در علوفه پراكني در ارتفاعات و تغذيه حيوانات گياه خوار منطقه ورجین.

خوشبختانه استقبال خوبي شده بود و از گروه هاي مختلف زيست محيطي و حاميان حيوانات حضور داشتن.

به منطقه كه رسيديم با صحنه اي جالب ولي نگران كننده روبرو شديم . قوچهاي منطقه به قدري از ارتفاعات براي خوردن غذا پائين اومده بودن كه كاملا در ديدرس بودن و شايد ديگه اسم حيات وحش رو با تصوري كه ما ازش داريم نميشد روش گذاشت.

بعد از توضيحات و شرح برنامه از طرف گروه برنامه ريز، شرع به پر كردن گونيها كرديم و بعد از بستن در گونيها، بچه ها حركت كردن براي رفتن به ارتفاعات و پخش علوفه در محلهاي تعيين شده.

اين عمل به صورت مستمر توسط محيط بانهاي منطقه انجام ميشه و حضور دسته جمعي روز جمعه، تنها به عنوان عملي نمادين و دلگرمي به محيط بانهاي منطقه بود.

يه همراه كوچولو به اسم پانا ( كه معرف حضور خيلي از شماها ست) هم داشتيم !!.

از دامنه كوه كه بالا ميرفتيم،‌قوچهاي منطقه كه بوي علوفه رو احساس كرده بودن با فاصله اي مطمئن گروه رو همراهي ميكردن .

پس از اينكه علوفه ها در بالاترين محل ممكن پخش شد و گروه به سمت پائين حركت كرد، ديدن قوچها در حال رفتن به محل پخش علوفه صحنه اي ديدني رو بوجود آورده بود و خستگي رو از تن همه به در ميكرد.

بعد از برگشتن به پايگاه ، تقديرنامه هائي از طرف گروه تدارك ديده شده بود كه به تك تك محيط بانها به عنوان قدرداني داده شد.

من عاشق چهره هاي محكم و استوار محيط بانها بودم . يه نگاه بهشون بندازين.

يكي از اونا براي تشكر از حضور بچه ها گفت:

ما نميدونستيم اينهمه حامي داريم، وگرنه خيلي كارها ميتونستيم بكنيم...

تنها يه چيز دل همه رو به درد مي آورد. شنيدن صداي شليك گلوله شكارچيان كه هر از گاهي به گوش ميرسيد....

سخني از پروفسور حسابي ( بدون شرح )

sefahan — Tue, 01 Jan 2008 18:43:18 GMT

روزي در آخر ساعت درس يك دانشجوي دوره دكتراي نروژي ، سوالي مطرح كرد:

استاد،شما كه از جهان سوم مي آييد،جهان سوم كجاست ؟؟

فقط چند دقيقه به آخر كلاس مانده بود.من در جوابش مطلبي را في البداهه گفتم كه روز به روز بيشتر به آن اعتقاد پيدا ميكنم.

به آن دانشجو گفتم:

جهان سوم جايي است كه هركس بخواهد مملكتش را آباد كند،خانه اش خراب مي شود و هركس كه بخواهد خانه اش آباد باشد بايد در تخريب مملكتش بكوشد .

دومین تجمع حامیان حیوانات و دوستداران محیط زیست مقابل سیرک

sefahan — Fri, 14 Dec 2007 11:27:18 GMT

ديروز ، امروز و وظيفه ما

sefahan — Sun, 09 Dec 2007 21:16:18 GMT

مطلب گرگ تنهاي عزيز با عنوان دنيائي بدون فردا رو در مورد Floyd wester ميخوندم . به فكر افتادم كه هميشه نگاه ها، صحبتها و رفتار افرادي كه در طبيعت زندگي ميكنند ملموس تر و تاثير گزار تره. هميشه سادگي رو ميشه توي صراحت بيان و نگاهشون ديد.

بعضي وقتها فكر ميكنم چطور ميشه از افرادي ( مثه تك تك ما)كه توي شهرها و در بين سيمان و آهن به دنيا ميان، بزرگ ميشن و زندگي ميكنن ، انتظار درك طبيعت و حمايت از حيوانات رو داشت.

بشين فكر كن از صبح كه با صداي ساعت موبايلت به جاي صداي مرغ و خروس و پرنده ها از خواب بيدار ميشي تا شب كه به جاي رفتن زير كرسي چوب سوز با تاريك شدن هوا و گوش دادن به داستانهاي افسانه اي كه پدرها و پدر بزرگها تعريف ميكردن و پر از نكته هاي مثبت و آموزشي از طبيعت و حيوانات و انسانيت در لفاف جنگ بين اهريمن و خوبي بيان ميشد، بعد از ساعتها گير كردن تو ترافيك و ديدن برخورد ناشايست مردم با همديگه مياي خونه . پر از احساس خستگي هستي . يه چائي براي خودت ميريزي . اگه مرد باشي تلويزيونو روشن ميكني اخبار ميبيني كه همش پره از جنگ و دعوا . 30 ساله تو امريكا و اروپا همه دارن آدم ميكشن و همو ميخورن و تو مملكت ما هر روز پر از افتخار و پيشرفتهاي كلان و برنامه ريزي براي تصاحب و هدايت كردن همه دنياست. اگر هم زن باشي بسته به نوع زندگيت، يا بايد با بچه سر و كله بزني و فكر غذا و درس و مشق فرداش باشي و اصلا وقت نميكني به خودت برسي يا خوش شانسي و شوهر نداري و ميتوني بيشتر به خودت برسي. (گرچه در مورد خانمها حرف زدن من خطاست چون زن نيستم). ولي در هر صورت هممون تا خرخره تو اين زندگي فرو رفتيمو دست و پا ميزنيم.

نياكان ما رابطه با حيوانات و طبيعت رو مستقيما و در هر لحظه حس ميكردن. صبح با صداي مرغ و خروس بيدار ميشدن، ميرفتن گاو و گوسفند شونو ميدوشيدن، صبحانه اي از شير و تخم مرغ و سرشير و پنير تهيه شده از حيوانات خودشون ميخوردن، سگهاي گله داشتن كه از زندگي و گله و حيووناشون مواظبت ميكرد. ميرفتن مزرعه گندم و جو و گوجه و خيار ميكاشتن. از آب رودخونه و قنات آبياريش ميكردن. با اسبشون اينطرف و اونطرف ميرفتن و با الاغ و قاطرشون بار ميبردن.

حالا چي؟ با زنگ ساعت ،‌ خوابالو از ديشبي كه دير خوابيدي بيدار ميشي، با هزارتا بد و بيرا به دنيا لباس ميپوشي و چون وقت برا صبحانه خوردن نداري ، گرسنه ميپري تو تاكسي و 40 نفر بهت فحش ميدن كه نوبتت بود يا نبود و ميري اداره تا شب يه روز مزخرف رو تجربه ميكني و تو راه برگشت هم اگه احيانا سگي و گربه اي رو ببيني چون غير از كثيفي چيزي از حيوانات يادت نمياد، يه لگدي، سنگي چيزي نثار ميكني و مياي خونه و بقيه داستان.

حالا بايد به اين مردم متمدن شهري حالي كني كه حيوان خوب است، طبيعت خوب است، بايد محافظت شود.

كي گوش ميده خانم؟ كي گوش ميده آقا؟. كي درك ميكنه اصلا؟ با شرايطي كه به قسمتيش اشاره كردم، فكر ميكني تقصيري با مردمه؟ نه به خدا...

ميخواي گوش كنه وقتي ميگي نرو سيرك ،‌چون شير سيرك قبلا آزار ديده تا اين جنگولك بازيها رو يرات در بياره ؟ خوب معلومه كه اكثرا اهميت نميدن.

فكر ميكني مسوولين حمايت از حيوانات و محيط زيستمون از كجا اومدن؟ اونا هم همين زندگي رو دارن .

من كاملا با نحوه انتخابشون مخالفم و اعتقاد دارم كسي بايد مسوول باشه كه به قول يكي از دوستان حداقل درسشو خونده باشه، حداقل عكس چند تا حيوون روتو كتاب ديده باشه . ولي قبول كننين همه چيزمون به هم مياد.

اينا رو ننوشتم كه بگم نا اميديم . ننوشتم كه بگم كار از كار گذشته . ميخواستم بگم كه خيلي كار حساسي در پيش دارين. بايد يواش يواش توي ذهن مردم نفوذ كرد و يادشون آورد كه چقدر وابسته به طبيعت و حيات وحش هستن.